Баярлалаа

Хэн юунд баярлаад байгаа гэвэл...
Би барагийн юманд нээх баярлаж сүйд болоод байдаггүй гэхэд хилсдэхгүй. Гэхдээ сэтгэлийн хөдлөлгүй хөлдүү маанаг гэсэн үг биш шүү. кккк
Хүний сэтгэлийн утсыг хөндөнө гэдэг аягүй том НАУКА юм байна гэж боддын шдэ. Тэрийг ойгоход маны бөндгөр доторх тархины нугалаа дутаж атираа богинодох байлгүй.

Саяхан санаандгүй нэг өдөр надад ердөөсөө байдаггүй тийм бэлэг авч магнай минь тэнийлээ. Тэр бол зураг, зураг зурагдаа миний өвөө эмээ 2-н зурмал зурагны хуулбар.
Хэн өгснийг нь дурдмааргүй байна.

Баярлалаа

Амьд түүх

Өнгөрөгч долоо хоногийн амралтаар Хирошима явсан тухай өмнөх бичлэгт хэдэн зурагтай оруулсан.
Харин тэр оройноо нэгэн ёпоон өвгөнийг айлчилж очлоо. Бидэнтэй явсан андын хуучин танил бөгөөд түүгээр дамжуулан нилээд хэдүүлээ очив. Мань өвгөн одоо 90 насыг зооглоод байгаам байна. Гэрийн үүдээр нь оровуу гүй юу л монгол айлд орж байгаам шиг байгалын зураг, монгол эсгий таавчиг, цаашлаад том өрөөнд ортол тэр чигээрээ л монгол айл, өвгөн монгол хэлээр "орцгоо, орцгоо" гэж дуудаж байх юм. Өвгөн одоогоос 70 жилийн өмнө монголд баривчлагдан 8 жилийн турш шортонд хоригдон, тухайн үед хориглуудаар ажил хийлгэж байхад гар бие оролцож явсан байж. Шоронгоос суллагдаад нутаг буцснаас хойш ардчилал бий болсон цагаас эхлэн монголруу явж эхэлсэн гэнэ. Тэр үеэс хойш жил болгон явсан гэсэн. Монгол-Хиромшима нийгэмлэгийн тэргүүнээр олон жил ажиллаж монголд буцалтгүй тусламжаар нилээд хөрөнгө оруулалт хийсэн байдгийм байна. (гэрт нь байх зургийн альбомууд гэрчилсэн) Одоо монголын софт теннисийн холбоог ивээн тэтгэж байгаа гэж ярьсан.

Хирошимад сурж амьдарч байгаа монголчуудтай байнга холбоотой байдгыг тэнд сурч байгаа хүмүүс бас ярьж байна лээ. Бид нарыг очихын өмнө өдөр монголоос жамц давс зарах гэж ирсэн нэг панзчин хоноод явсан сурагтай. ккк
Нэг тиймэрхүү өвгөн байх.
Гэрээс нь гарахын өмнө надад монголын элчин 10 жилийн вийз дарж өгсөн. Ахиад 10 удаа монгол явнаа гэж хэлсэн. Тэхээр нь эргүүлээд Таны 100 насны ойгоор баяртай уулзая гээд гарч явлаа.

Аялал-Хирошима

Ийгээд гэрт тогтохоон байгаад хөлд хий орно гээч болсон уу яасан бүү мэд. Өнгөрсөн хагас бүтэнд өнөө гайхал шонхоруудын атомын бөмбөг унагаасан газар нь очоод ирлээ. Музей, балгас, уй гашуу, хэдэн түмэн цаасан шувуу...
Тэндээсээ гараад Грин-арина цогцолборт очиж сумогийн үзүүлэх барилдаан үзэж монгол залуусын эд хавыг бахдан гайхаж баахан зураг даруулснаа энд сийрүүлэеээ гэж.

Арлыг аралтай холбодог СЕТА гүүр. ойролцоогоор 4.5 км.

Дэлбэрэлтийн өмнөх Хирошима

дэлбэрэлтийн дараа

Амьд үлдсэн хүмүүс иймэрхүү байдалтай

Өнөө газартай нь тэгшилж орхисон ENALO-GAY бөмбөг

Төмөр ийм болсон байхад бусдыг нь яриад ч яахав.

Ганц үлдсэн балгас нь

За одоо жаахан гэрэл гэгээтэй юм оруулъя даа. Аваргыгаа харж баяслаа даа энэ жюүнго-д ч

Чи шүү, чиний хажууд би шүү...

Манай залуус өнгөлөг байна лээ.

Аса-нууд

Энэ хаалга угтаа бол усан дотор байдаг юм байналээ. Гэтэл усны түвшин буураад хүрс нь гараад ирчихсэн байсан. Очиж доогуур нь нэг шургалавай.

Сүсэгтэн олон

Гэрлэгсэд, нирваан дүрийг үзүүлэгч нарыг энэ сүмд бас адисладаг болтойм байналээ.

Муухай жийбэн хүн

Жийбэн улсад ирсээр 4 дэх жилээ угтах гэж байгаа миний бие сайн муу, сайхан муухай ялгах төдий болсон ч зарим нэг зүйлд гэгээрэх үл гэгээрэх, гэсэх хөлдөхийн алин болхыг тааж тунгааж бардаггүй.
Жийбэн улс ард иргэдийнхээ амжиргааг харгалзан амжиргаа муутай, олон хүүхэдтэй, өндөр настай, бие муутай, эсвэл гадаад оюутанд гэх мэт хэсэг бүлэг хүмст зориулсан хотын захиргааны орон сууцанд суулгадаг юм байна. Миний бие ноднин жил тэр байранд орохоор бичиг бүрдүүлэн өгвэй. Эхний удаа уралдаад барсангүй. Дараачийн удаа дахин "аз гэдэг сохор юм, аа мэргэн хүн бол..." гэж дотроо бодон байрны тэмцэлд хүч үзлээ. Гэтэл өнөөх байранд чинь орох болчдог байгаа. Харин өөрийгөө сохор азтай юу, мэргэн авъяастай алин болохыг мөн л таасангүй. За энэ яахав, тэгээд цааш нь монголчуудын ХХI зууны нүүдэл суудал үргэлжилсээр хэсэг новшоо бааданд ороож баахан зөөлөө. Яджаахад тэр үед нуруу туруу өвдөөд өндийвөл тонгойж чадахгүй, тонгойвол өндийж чадахгүй тэтгэврийн өвгөн шиг болсон байсан ч сайн нөхдийн дэмээр дороо л товхинож авлаа. Үүнээс хойш хэдэн сарын дараа бусад нутаг нэгт нөхдөдөө энэ тухай зөвлөж хэлцэж ёндоогоо үзэцгээ гэх мэтээр уриалан дуудав. Дараагийн тэмцэлд 2 нутаг нэг маань ороод явчихав. Дахиад дараагийнхад 2 нь гэх мэтчилэн орсоор одоо 6 айл аж төрж амьдарч байна. Хамгийн гол нь хүний газар байгаа маниудад өртөг хямд, харицангуй тухтай болхоор ашиг тустай байгаам даа.
Саяхан ийм явдал болов. Манай орцны нэг давхарын насандаа гарсан буурал өвгөн ганцаараа амьдрдаг юм. Тэрхүү өвгөн хэсэг хугацаанд байрны даргын үүрэгт албыг хашиж тушаал дэвшисэн юм. Мөнөөх хугацаандаа өвгөн буруу зөнөсөндөө дамшигтав уу, булхай хиймээр санагдсан уу бүү мэд. Байрны хураамж мөнгөнөөс багахан хэмжээтэй тогшичихсон юм байна л даа. Өнөөх нь дару илрэхгүй хаачихав. Хэрэг мандаж буурал өвгөнийг шүүлтэнд суулгаж есөн эрүүдэхээс наагуур юм болов. эцэст нь өвгөн байрнаасаа хөөгдөхдөө тулав. Хөөрхий өвгөний идсэн мөнгө нь ядуу оюутан надад гайгүй л хэмжээний санагдахыг бодоход гавихгүй болох нь тодорхой байгааздээ. Ингээд нийтээрээ хуралдаж өвгөн буурлыг нэн даруй байраа суллаж өг хэмээн зарлигдавай. Мань өвгөн уг нь нилээд нийтэч, гадаа цэцэрлэгт үргэлж жимс тарьж тэр байрны оршин сууч хүүхдүүдэд тарааж өгдөг хүн байсым. Гэтэл Хажуу байранд бас нэг шизофренитэй юмуу, шаариг дутуу юмуу бас алин болхыг таашгүй өвөгжөөр эр байнаа. Тэр болвоос өнөө өвгөн буурлыг хаа таарсан газраа заагинаж харааж зүхэж, байрны олон нийтэд муу муухайгаар нь хэлж хутгаж явдаг нэгэн. Байрны хуралд өнөөх ШизоШаариг дутуу нөхөр гол дүрд тоглон эрүүдэх авай.
Өнөө өглөө нутаг нэгттэйгээ ажилд гарах замдаа таартал өнөө өвгөний талаар бас чих дэлсээд авав. Юу гэвэл хэсэг нөхдүүд (мэдээж жийбэнгүүд) өвгөн буурлыг тагнаж том хаустай л гэнэ, ажил хийдэг ахиу цалин авдаг л гэнэ, нууц хүүхэдтэй гэх мэтээр баахан мэдээлэл цуглуулж заримыг нь бүр баримтжуулсан юм байх. Дургүй зэвүү зэрэг хүрч сонсохоос ч сонирхолгүй санагдав. Яахнав дээ, хөгшин хонины насгүй болсон хүний мууг үзэж яцыг нь цайлгаж. Манайхан (монголчууд) хэдий хүний мууд дуртай ч гэлээ ахмад настанаа хүндэлж, үгийг нь сонсож, үнсүүлж явдаг ард түмэн. Тиймдээ ч тэрүү дээрх үзэгдэл нэг л таагүй санагдлаа. Жийбэн хүний муухай за н нь нэгнийгээ буруудвал бултаараа нийлж хаднаас түлхэн унагааж аваад санаа нь амардаг болтойм. Манай Аса аваргыг хаднаас түхэж унагах гээд даанч барж идсэнгүй дээ. Барах ч үгүй л дээ муусайн жийбэнгүүд.

Аялал-1

Анхны аялал биш ч гэлээ энэ одооноос эхлэж явсан газрын сонин содонг дуугүй дүрсээр илэрхийлж байхаар боллоо.
Өнгөрөгч бямба гариг намрын шар нар ээсэн сайхан өдөр байлаа. Бидний хэдэн нөхөд дугуйгаар аялал хийхээр төлөвлөсөн байсан тул жаал зугаа юмсаа базааж аваад аялалдаа гарлаа. Эцсийн цэг бол БУРХАНТ УУЛ буюу 神山 хэмээх газар байлаа. Өмнө өдөр гарын таван хуруу шиг тавуулаа явахаар тохирсон байтал нэг хуруу маань явахаан байж дөрвөн хуруу баг аялалд гарсым. Нийт явсан зам маань 42км (хоёр талдаа) бөгөөд үүнээс яг 5км уул өгсөж хар хөлсөө цувуулж хамаг чадлаа баран байж оройд нь гарав. Гэвч уулнаас дугуйтай шааригдаж буух хамгийн сайхан хэсэг байлаа гэж.

Бид уул өгсөх замдаа

Уулан дээр нэг ийм баримал байсан чинь Хайрын бурхан юм гэнэ. Хосууд ирж адисладаг юм гэнэ

Хосууд нэрээ хоёр талд нь бичээд энд цоожлоод орхивол насан туршдаа салдаггүйм гэнээ. би нэг зүүдгиймүү гэснээ ээ дээ энэ Жийбэн улсад цоожлогдчихвол баларсан юм болох байх гээд нэжгээд сүүдэр буулгаад холдовой.

Хоолоо идэх гэтэл савхаа мартсан байлаа.

Аялал адал явдалгүй бол сонин биш байв. Нэгний маань дугуй хагарч хэсэг саатав.

Намрын налгар өдрүүд дуусах дөхөж байна даа

Зургийн хичээлийг давхар хийж л явлаа

Нутгийн зүг хүлгийн жолоо залаваа

Амжилттай газардсаныг тэмдэглэж аялалаа дуусгалаа.