Улаан өдрүүд

Жийбэн улсад ирсээр "Улаан өдөр" гэдэг сайхан амралтын өдрийг мэддэг болж мэдэрч үзлээ. Өнгөрсөн улаан өдрүүд урт ч байлаа, дулаан ч байлаа. Гэхдээ энэ хэдэн өдөр бас зүгээрийг хийсэнгүй, бас нэг ч зүлгээд суусангүй.

9 сарын 20
Бидний хэдэн монголчууд 2 дахь удаагийнхаа сагсан бөмбөгийн аваргаа үзэж арьсан бөмбөг алгадаж алалцав. Коер басганн (би буриад биш л дээ гэхдээ заримдаа хэлчээд байдын) мөн коер көвн нийлсэн нийт 5 баг хоорондоо тойргоор алалцав. Багийн ахлагч болох тавн көвн хүмүүсээ сугалаагаар сугалж авахад аз муутай би 3 басганнтай хамт нэг баг болов. За яахав нэгийгээ үзэж нэхий дээлээ уралцана даа гэсээр 2-р байранд орчлоо. Манай 3 басганн ч хичээхээрээ хичээлээ мань нь ч гүрийхээрээ гүрийлээ. Би ч сайн тоглодог басганнуудтай болсны ачаар азаар аман хүзүүдэв.

Тэгсэн манай багийн Центэр тоглогч Зулаа 3 онооны шидэлтээр азаргалж аваргалав. Би бас далбаан доор аз хүүгээр ёоз хүү цохиж аваргалав. ккк. Ингээд манай баг ер нь нийлбэрээрээ НЭГлэсиймдаа. Ноднин жил би бээр биеийн байдал базаахгүй байсан агаад тэрхүү тэмцээнд оролцож чадаагүй юм. Дараа жилийн тэмцээн даанч хол байна даа...

9 сарын 21
Эл өдөр хол яваар одогсод баруун хойд зүгт мөрөө гаргавал зохилтой гэж зурхай буусан буугаагүй бид тэр зүгт явахаар төлөвлөсөн юм. Маниусын амьдардаг аймгийн ардах нь талын аймагт орших Чидун жимсний (olivean island)арал хэмээн нэрлэгдэх үзэсгэлэнт арал дээр очиж амс хийв. Талдаа 50 минут усан онгоцоор явж хүрдэг.

Тэнд чидун жимсээрээ алдартай гэх. Бүх л юм чидун жимсээрээ нэрлэгдэсэн байх. Далайнн эргээс нар жаргахыг хэсэг хүмүүст үзүүлсийн. Нар жаргахыг үзүүлсэн хүнийг яахын. кккк
Буцахдаа нөгөө усан онгоц дотроо талцаж ЦААСАН ТЭНЭГдэж хожигдож мөрийгөө алдав.

9 сарын 22
Их амралт дуусах дөхсөн чинь өнөө 2 сийэн чинь улайрсан бухын нүд шиг улаанаараа эргэлдэж усан хүрээ татаад дотор нь шороо чихцэн юм шиг аргаад жигтэйхэн болчиж.
Тэгсэн халдварын гаралтай нүдний салст бүрхэвчийн үрэвсэлт өвчин туссан тэр юм гэнэ.
Иймэрхүү байдалтай улаан өдрийг өнгөрөөсөн байна.

Фүжи ууланд бид...

2009 оны 6 сарын 27-ны өглөөний 04:27 минутанд Ёпоон орны бахархал болсон ФҮЖИ уулын ноён оргил дээр би зогсож байх юм. Зүүд ч юм шиг зураг ч юм шиг гэгчээр өглөөний нар мандахыг тэрхүү хайрхан дээрээс харахад дэлхий бөөрөнхий юм гэдгийг үзэж нүдээ баясгаж сэтгэлээ сэргээгээд ирлээ.
Бидний аялал Токушимагаас гараад Кобе, Осака, Киото, Нагояа хотуудыг дайран өнгөрч нийт 580км газрыг туулан Шизуока аймгийн Фүжиномияа хотод байх Монгол тосгон буюу モンゴル村 гэж маш сайхан газар алжаалаа тайлж амарлаа. Тэндэхийн зохион байгуулагч ажилтан болох бидний үеийн 2 залуу монголоо сурталчилсан олон сайхан зүйл хийснээс гадна хөөмийлөх, морин хуур тоглох, биелгээ хийж олныг хөгжөөж байгаа нь бахархууштай санагдаж байлаа.
Хэдийгээр ФҮЖИ ууланд авиралт албан ёсоор 7-р сарын 1ээс эхэлдэг боловч энэ жил цаг агаар гайгүй, цас багатай байж биднийг харж үзсэн гэхэд хилсдэхээргүй байсан тулдаа хугацаанаас нь өмнө авирч гарсандаа миний бие баяртай байгаа гэжугаа. Авирч байх явцад агаарын даралтын зөрүүнээс улбаатайгаар зарим нэгийн маань толгой эргэх, дотор муухайрах (ялангуяа бууж байхад), хамраас цус гарах гэх мэт бяцхан ПРОБЛЕМууд гарч л байлаа. Орой дээр нь гарчаад төрийн далбаагаа мандуулаадс зургаа авхуулсны дараа сэтгэл ханамж 100 хувь болсны дараа уулнаас бууж машиндаа хүрээд хэсэг зуур амарч аваад буудалласан газарлуугаа буцахаар одвой.
Бидний буудалласан газраас холгүйхэн しらとうのタキ гэж үзэсгэлэнтэй сайхан хүрхрээг үзэж хэдэн хором саатснаар бидний аялал өндөрлөж нутгийн зүг хүлгийн жолоо залсаар ирлээ.

Зам зуурын сонин

Наадмйн дараахан ажлаа хаяаад шахуу л монголруугаа яаран яаран Кансай-гаас МИАТ-ийн онгоцондоо суугаад хариж одлоо шдээ. Кансай ортол ч яахав унтсаар байгаад таарлаа. Кансай-д буугаад бүртгэл хийх болоод ачаагаа жигнүүлтэл 27кг болоод талийваа хөөрхий. Гар цүнхэндээ хүндхэн гэснээс нь аваад хийх гэтэл "таны гар цүнх том юм байна, танай онгоц жижиг учраас ороод багтахгүй" гэж доош нь хийдэг байна шдэ. Тэхээр нь цаасан уут өгөөдөхөө, би гартаа авч орно гэж гүрийсээр байгаад АНА-ийн 2 цаасан уутанд хийж бариад ороод явчиваа гэж. За тэгээд суудалдаа суутал хажуу 2 суудал хүнгүй, дэмий цонхоор харсан шиг сууж байтал "та юу уух вэ" гээд ёпооноор асуудаг байгаа. Тэхээр нь ах өөрийгөө ёпоон хүн шиг л харагдаж байгаам байх гэж бодоод "би зүгээр л ус уумаар байна" гэтэл өөдөөс "та юу уух вэ" гээд аангилаар асуудаг байгаа. Тэхдээр нь "бийр" гээд хэлтэл нэг Бадвайзэр өглөө. Дараа нь харин надаас "уучлаарай, би монгол хүн бишээ" гэхээр гайхаж хоцров. Буруу онгоцонд сууцийм биш байгаа гэсэн юм бодогдоод явчив. Цонхоор хартал яах аргагүй МИАТ-ийн логотой онгоц мөөн. Хожим нь учир мэдэх хүнээс дуулахнээ манай МИАТ олон улсын авиа компаниудын гишүүн болсийм байх. Тэгээд үилчилэгчүүдээ солилцож ажиллуулж туршлага судалдаг ч гэх шиг. Харин тэр монголоор яридаггүй хүүхээн болвоос ардчилсан солонгоос байсийм байналээ. Монгол хүүхнүүдийн хаана нь ч үгүй царай зүс муутай санагдавээ. Халхад сайхан хүүхэн олдохоо байсым байхдаа ухааны юм бодож байсныг яана. Буянт-Ухаагийн дэнждээ буухад салхи сэнгэнэн сайхан байлаа. Ямар ч гоё зун болсийн энэ жил. Нов ногоон. Чингис хаан ОУБ-д буугаад хамгийн түрүүнд инээд алдан гарч иртэл таних хүн алгаа. Уг нь намайг тосно л гэж байсын. Хүлээж байтал ирсэн бүх хүн явчлаа. Чэмдаан дээрээ гадаа суугаад л байлаа. ("Говийн зэрэглээ" кинон. Арслан шиг хэхэ) Нэг юм аав ирж авлаа даа байж байж. Харив, бууз идэв, айраг уув. Маргааш нь нутгийн зүг хүлгийн жолоо сунгав. Амралтын тухайд ярих ч юм биш, үнээр тасархай байлаа. Харин хулгар шарыг юу яаж чадсангүй буцсан даа. Замын хүнээс ганз тулам авч туламлаж хорхойгоо дарахчаан болж. Яг тэр үед МИАТ-ийнхан ирсэн байсан тул тэдэнтэй зугаатай л байлаа. Тэмцээн зохиоход нь оролцоод, уухад нь уугаад. За муу хүн идсэнээ гэж дандаа л идэж уух яриад...
Тоотой хэдхэн хоног байсийм болхоор хотруу буцлаа. Ганц нэг ах дүүгийнхээр орохгүй бол болкү. Бас айл хэсэв. Гэснээс хотод баар саванд орохоор мөн ч үнэтэй болжээ. Нэг орой л гэхэд 1ман орчим зарахад багадажээнлээ. (ахиа л идэх уух юм яриад явчлаа).
ВИМО уулзалтанд оролцсоноо хальт тэмдэглэхэд Breeze, Oogoo, Tuya, Oyunaapin, Od, Oyuka, Nansaa, Ochiroo, ORG, Tamiraa нар ирж Аириш гэдэг газар бут авлаа. Дараа нь Оасис гэнүү нэг Дииско-орвээ. Ихэнх нь бие биенээ танидаг болхоор хөгжилтэй сайхан байсан. Ер нь эндээс очиж байгаанууд нь нэг уулзалт зохиочоод ирж байхад буруудахгүй болтойдог шүү. Ямар ч байсан анхны монгол дахь ВИМО уулзалтыг зохиож бөөгнүүлсэндээ баяртай байгаа шдээ. Одоо 20-доор Хүдэр тэргүүтэй төлөөлөгчидтэй уулзалт болох юм гэж дуулсан.
Аан тийм, бас АНАГ-т амарч байх хугацаандаа найзынхаа аав Хөдөлмөрийн баатар нисгэгч Батнасан ахтайгаа уулзсан сайхан явдал байлаа. Зөндөө гоё юм яриулсандаа гэж.

Монгол яваад ирлээ

Зуны аагим халуунд нутагтаа хариад 23 хоноод ирлээ. Наадамчин олны хөл татраагүй, наадмын шуугиан намжаагүй л байлаа. Үргэлжлүүлээд л энд тэндэхийн тахилга, овооны наадам, бүсийн уралдаан, аймгийн ой залгаад л монгол маанъ сайхоон сайхан.
Нарийн ширийн юмнуудаа дараа нэг тухтайхан шиг бичеээ гэж. Олон үггүйхүн шиг хэдэн зураг оруули